Van Spiekbrief tot GRM

Hoe techniek de kans op slagen groter maakt
Mei, de periode van de eindexamens. Veel leren en een hoog stress gehalte. Tijdens mijn examens, inmiddels alweer zes jaar geleden, was het ook spannend. Ga ik het allemaal wel halen? Door goed te leren wordt de kans op een diploma natuurlijk groter. Er waren ook andere mogelijkheden op een hogere kans van slagen.

<

Laten we eerlijk zijn. Iedereen heeft wel eens iets op een klein papiertje geschreven om net even dat puntje meer te halen. Binnenkant van de hand werkte ook erg goed. Al snel waren er tijdens mijn schooltijd een aantal slimmeriken in de klas, die de meest geavanceerde afkijk- en spiektechnologieën hadden ontwikkeld.

Een grijs potlood
Een toets economie of wiskunde was ideaal. Niet omdat de stof zo gemakkelijk was, maar vanwege het feit dat je een rekenmachine mocht gebruiken. Wij werkten op school met de zwarte Casios’s. Een afschuifbare klep dekte het rekenapparaat af, wanneer je hem niet gebruikte. Formules schreven we zo klein mogelijk, met potlood, op het plastic klepje. Niemand die het zag, want het was zwart op zwart. Maar hield je de rekenmachine in het licht, dan zag je de letters en cijfers glimmen. Het was een handig foefje, dat voor menig scholier uren studeren scheelde. Kreeg de leraar een vermoeden? Likte je aan je vinger en veegde je de hele boel uit.

De lang, middel, kort methode
Een andere truc was de lang, middel, kort methode. Werkte prima bij een luistertoets. Iedere vraag bestond uit drie antwoorden. Slim als de school was, had je buurman aan beide kanten een andere versie. De antwoorden bleven het zelfde, maar stonden alleen achter een andere letter. Wat was nu het antwoord op vraag een? Simpel, was het langste antwoord goed, dan legde je een hele hand op tafel, bij het middelste trok je je vingers iets in en de kortste zin gaf je aan door een vuist te maken. De hele klas haalde een voldoende.

De GRM
In het eindexamen jaar kon ons geluk helemaal niet meer op. We kregen voor wiskunde en economie een nieuwe rekenmachine, een grafische rekenmachine, oftewel de GRM. Ik begreep niets van het ding, maar wist wel dat er veel opties mogelijk waren. Je vulde formules in, veranderde wat instellingen en er verscheen een grafiek in je beeldscherm. Mij is dit helaas nooit gelukt. Wel had ik Tetris en Snake in het menu staan. Ideaal om de uurtjes wiskunde door te komen. De GRM werd helemaal ‘koning der onderwijsmaterialen’ toen iemand erachter kwam dat het ding een schrijffunctie had. Hele boeken werden letter voor letter ingetypt. Hij deed hoofdstuk 1, zij hoofdstuk 2 en iemand anders weer hoofdstuk 3, de dag erna koppelden we de rekenmachines aan elkaar met een kabeltje en schreven we de hoofdstukken heen en weer.

Zo rond deze tijd van het jaar zaten de rekenmachines zo vol, dat zelf de spellen werden opgeofferd om nog een lijstje formules te kunnen opslaan. De GRM, absoluut nummer 1 als het gaat om hulp bij eindexamens. Mocht iemand een nog betere methode kennen, laat het weten.